با تاکتیک تازه کنسرتهای موسیقی لغو نمیشود؟!

پس از وقایع اخبر و لغو پیاپی کنسرتهای اساتید موسیقی سنتی و اصیل ایرانی، مسئولان معاون هنری، یک مانور خبری برای نمایش نگرانیشان از بابت این اتفاق برپا کردهاند اما در پس این مانور، چه اتفاقاتی برای جلوگیری از لغو مجدد کنسرتها در جریان است؟

به گزارش «تابناک»؛ لغو کنسرتهای موسیقی کیهان کلهر و شهرام ناظری همچنان با واکنشهایی همراه است و در این میان علی مرادخانی معاون هنری در روزهای اخیر در واکنشهایی دیرهنگام خواستار تصمیم حاکمیتی برای جلوگیری از تکرار این وقایع شده و ابراز امیدواری کرده تا دیگر این اتفاقات تکرار نشود اما مشخص نکرده که این امیدواری با تکیه بر چه واقعه تازهای است.

شاید تاکتیک تازه معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، عدم صدور مجوز کنسرت برای استانها و شهرستانهایی است که امکان برگزاری موسیقی زنده -ولو موسیقی سنتی- در آن شهرها وجود ندارد و در واقع به زعم مرادخانی و همکارانش با پاک کردن صورت مسئله و عدم صدور مجوز کنسرت برای این شهرها، دیگر امکان لغو کنسرت در این شهرها وجود نداشته باشد!

با این حال هیج تضمینی وجود ندارد که این اتفاق در سایر شهرها نیز رخ ندهد و در سایر استانها و شهرها نیز در مقابل صدور مجوز کنسرت ممانعتهای اینچنینی پیش نیاید. اگر قرار باشد تاکتیک فوق الاشاره به کار گرفته شود، آیا قرار است هر روز دامنه مناطق «موسیقی-ممنوع» گسترش یابد و متولیان امر بدین ترتیب از حواشی خلاصی یابند؟!

واقعیت این است که راهکار عملیاتی برای جلوگیری از این حواشی و لغو کنسرتهایی که تمامی نهادهای مسئول اقدام به صدور مجوز اجرایش را نمودهاند، وجود دارد. از قضا این راهکار عملیاتی در دوره مدیریت پیروز ارجمند بر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تحت عنوان «شیوه نامه مشترک برگزاری کنسرت» تنظیم میشد که وظایف و اختیارات هر دستگاه را مشخص کرده بود و هماهنگی ایجاد میکرد که عملاً مانع از لغو کنسرتها میشد.

با این حال آییننامهای که قرار بود خرداد 1393 نهایی شود، در خرداد 1395 نیز نهایی نشده و از سوی فرزاد طالبی مدیر کنونی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد، موکول به اعمال تغییرات در آیین نامه اجرایی و تصویب این تغییرات توسط دولت شده و در واقع تا تصویب و اجرای این شیوه نامه مشترک، یک سیکل قانونی قابل توجه وجود دارد.

البته با توجه به آنکه متن این شیوهنامه مشترک منتشر نشده، مشخص نیست که آیا اساساً در رابطه با این شیوهنامه ضمانت اجرایی وجود دارد یا حتی اگر این شیوهنامه همین امروز نیز تصویب شود، بیتاثیر خواهد بود. به تعبیر دیگر، اکنون نمیتوان با قاطعیت گفت که این شیوهنامه چالش لغو کنسرتها را برطرف سازد و چه بسا این حواشی همچنان استمرار داشته باشد.

در گذشته بارها به مسئولان خانه موسیقی و همچنین معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توصیه شده تا با نهادهای حوزوی نشستهای تخصصی و کارشناسی برگزار و حدود «غنا» مشخص شود و سپس با در نظر گرفتن این حدود، شبهههای موجود برطرف شود اما ظاهراً هیچ ارادهای در معاونت هنری برای رفع بنیانی مشکلات وجود ندارد.

بنابراین در این فضای پرابهام، اینکه تصور کرد با نگارش یک آییننامه یا شیوهنامه، چالش حوزه موسیقی به خصوص در حوزه کنسرت برطرف میشود، با واقعیات موجود تطابق چندانی ندارد.